Kiedy konieczna jest operacja kręgosłupa lędźwiowego?

Kiedy powinniśmy bezwzględnie operować kręgosłup w przypadku dyskopatii i ostrych stanów bólowych, a kiedy powinniśmy pomyśleć o leczeniu zachowawczym?
Czy konsultacja z jednym neurochirurgiem wystarczy?
Jakie czynniki brać pod uwagę, kiedy rozpatrujemy konieczność operacji odcinka lędźwiowego.
O tym wszystkim opowiadam Wam w najnowszym filmie.

Fizjoterapia w sportach walki

Fizjoterapia jest niezwykle ważnym elementem we wszystkich sportach walki, nawet jeśli jesteś niezniszczalny/a i niepokonany/a 😉

Sporty walki bardzo mocno przeciążają narząd ruchu, ale oprócz przeciążeń zawodnicy są narażeni na urazy i kontuzje wynikające z charakteru aktywności. Warto także zwrócić uwagę, że poszczególne sporty walki mają znacząco różne rodzaje i rozkład obrażeń, wynikające ze specyfiki i technik danej dyscypliny. Według statystyk kończyny górne częściej ulegają kontuzjom w judo, głowa i twarz w karate, a kończyny dolne w taekwondo.

U zawodników Muay Thai urazy w obrębie miednicy i bioder i kończyn dolnych są najczęstsze, ze względu na często stosowane ruchy kopnięcia. Prawidłowy ruch wymaga nie tylko mobilności stawów bioder i kręgosłupa, lecz również odpowiedniej stabilizacji centralnej. Jeśli któryś element jest słaby, może prowadzić to do kontuzji i przeciążeń.

Fizjoprofilaktyka i prewencja ma kluczowe znaczenie w działaniu przeciwkontuzyjnym i poprawianiu motoryki podczas treningów, co w sposób oczywisty przekłada się na wyniki sportowe.

Dlatego w fizjoterapii w sportach walki ważna jest znajomość najczęstszych urazów i ich mechanizmów, aby jak najskuteczniej przeciwdziałać kontuzjom i zapewnić jak najszybszy powrót do zdrowia w przypadku ich wystąpienia.

Umów się na terapię już dziś!

Gabinet Anszczak Terapia – Warszawa-Żoliborz, ul. Krasińskiego 16/113

Terapię zawodników sportów walki w naszym gabinecie prowadzi mgr Kinga Korchowiec, która ma doświadczenie w sportach walki nie tylko jako terapeutka lecz również jako osoba trenująca Muay Thai, Taekwondo, boks, mma.

Wizytę możesz umówić na 2 sposoby:

Telefonicznie: 692682260

Poprzez stronę internetową, klikając na przycisk rezerwuj:

Przyczyny i terapia bolesnych miesiączek

Dobrze to znasz – gdy zbliża się okres nie ruszasz się z domu bez tabletek przeciwbólowych i rozkurczowych, ból bywa taki, że chodzisz po ścianach. I większość lekarzy mówi, że taka Twoja natura…
O ile przyczyny bolesnych miesiączek nie są do końca poznane i u każdej kobiety przyczyny mogą być trochę inne (podobnie jak w przypadku migren) istnieją czynniki predysponujące.

Możemy do nich zaliczyć:

  • zmiany hormonalne
  • zmiany ukrwienia w obrębie miednicy mniejszej
  • blizny pooperacyjne
  • endometrioza
  • napięcia trzewne (występujące przy zaburzeniach układu trawiennego)
  • napięcia w obrębie więzadeł w okolicy narządu rodnego (spowodowane brakiem ruchu, postawą ciała, przewlekłym stresem, przeciążeniami lub urazami)

W większości czynniki te można całkowicie wyeliminować stosując odpowiednią terapię. O ile w przypadku napięć więzadłowych i blizn pooperacyjnych oddziaływanie jest oczywiste, o tyle zapewne zdziwi Cię fakt, że terapia manualna jest skuteczna także w przypadkach endometriozy – na to schorzenie terapeuta może wpłynąć m.in. poprzez oddziaływanie np. na układ nerwowy zaopatrujący macicę.

Odpowiednio dobrana terapia może w znacznym stopniu zmniejszyć Twoje dolegliwości i poprawić jakość funkcjonowania podczas miesiączek.

Umów się na terapię już dziś!

Gabinet Anszczak Terapia – Warszawa-Żoliborz, ul. Krasińskiego 16/113
Terapię uroginekologiczną prowadzi mgr. Gabriela Janik-Antosz

Wizytę możesz umówić na 2 sposoby:

Telefonicznie: 692682260

Poprzez stronę internetową, klikając na przycisk rezerwuj:

Nowość – Fizjoterapia uroginekologiczna i okołoporodowa w naszym gabinecie na Żoliborzu

Szanowni Państwo, od marca poszerzamy ofertę również o zabiegi z fizjoterapii uroginekologicznej i okołoporodowej.

Zapraszany na wizyty do mgr Gabrieli Janik-Antosz, fizjoterapeutki, terapeutki manualnej i fizjoterapeutki uroginekologicznej, która pracuje z Pacjentkami z poniższymi zagadnieniami i dysfunkcjami:

  • rozejście kresy białej
  • terapia bolesnych miesiączek
  • problemy bólowe w ciąży i po porodzie
  • terapia i mobilizacja blizn po cesarskim cięciu, episiotomii (nacięciu krocza) i operacjach w obrębie miednicy
  • dysfunkcjami dna miednicy
  • przygotowanie do ciąży i porodu oraz opieka poporodowa

Wizytę możesz umówić na dwa sposoby:

Telefonicznie – 692 682 260

Poprzez stronę internetową, klikając na przycisk rezerwuj:

Jak używać pistoletu do masażu?

Pistolet to ostatnio jeden z najpopularniejszych przyrządów do autoterapii. Doskonale sprawdza się do domowego użytku w przypadku bólów napięciowych czy regeneracji powysiłkowej.

W przypadku pistoletu bardzo ważne jest zarówno zastosowanie odpowiedniej końcówki masującej, jak i odpowiednie ustawienie głowicy masującej (zazwyczaj pod katem 45*)

Jeśli chcesz dowiedzieć się jak prawidłowo używać tego urządzenia, zapraszam do zapoznania się z moim najnowszym filmem na YT

Bóle pleców w ciąży – masaż to sposób na ulgę!

Ciąża to bardzo szczególny okres, kiedy powinnaś dużo bardziej dbać o siebie i swoje ciało, bo wraz ze wzrostem maluszka jeszcze w brzuchu, a potem ze względu na przeciążenia podczas karmienia czy noszenia dziecka, Twój kręgosłup będzie poddawany coraz większym obciążeniom.

Często zdarza się że problemy bólowe pojawiają się już w ciąży, gdy bobas jest coraz większy zmienia się środek ciężkości, wiec zwiększa się obciążenie kręgosłupa.
Również miednica „szykuje” się do porodu i zmienia się napięcie więzadeł. To wszystko może powodować bóle w obrębie pleców, miednicy, pośladków czy pachwin. W skrajnych przypadkach może wystąpić promieniowanie do nóg, albo po wewnętrznej stronie ud aż do kolana.

Dzięki odpowiednio przeprowadzonym zabiegom masażu i terapii manualnej oraz odpowiednio dobranym ćwiczeniom zazwyczaj bardzo szybko udaje się znacznie zmniejszyć dolegliwości bólowe. Doraźnie można również zastosować kinesiotaping – czyli specjalne taśmy, które w zależności od rodzaju aplikacji mogą rozluźniać przeciążone mięśnie, albo wspomóc stabilizację więzadeł.

Artykuł o tym, w jaki sposób zapobiegać bólom pleców w ciąży znajdziesz tutaj Zapobieganie bólom pleców w ciąży

Jeśli cierpisz na bóle pleców w ciąży już dziś powinnaś umówić się na wizytę.

Przyjmujemy w samym centrum Starego Żoliborza – przy ul. Krasińskiego 16/113 – niecałe 200 m od przystanku Metra Plac Wilsona

Przyczyny zawrotów głowy – zawroty głowy odkręgosłupowe, łagodne ułożeniowe oraz psychosomatyczne

Pojawienie się zawrotów głowy jest problemem dość mocno utrudniającym codzienne funkcjonowanie, pacjenci mają strach i niepewność związaną z chodem czy wykonaniem ruchu głowy, jednak często po wykonaniu pełnej diagnostyki pod kątem chorób układu błędnika, przedsionka i ucha wewnętrznego, badania nie wykazują absolutnie żadnych patologii a zawroty głowy są. Dzisiaj zajmę się opisaniem przyczyn zawrotów głowy, które nie są uchwytne w badaniach, natomiast wprawny fizjoterapeuta bez problemu je rozpozna i zastosuje odpowiednią terapię.

Przyczyny zawrotów głowy przy wstawaniu z łóżka – łagodne ułożeniowe zawroty głowy

Pierwszy typ zawrotów głowy to zawroty „łóżkowe”-  są to zawroty pozycyjne pojawiające się podczas przekręcania się z boku na bok (zazwyczaj na konkretną stronę) czy ruchach podczas schylania się lub siadania. Mogą towarzyszyć im również mdłości. Objawy związane są z przemieszczaniem się tzw. otolitów w kanałach wewnętrznych. Otolity, czyli kamyczki błędnikowe to element receptorów grawitacyjnych znajdujących się w błędniku. Problem pojawia się kiedy otolity odrywają się od błony otolitowej i przemieszczają w najniższe miejsce błędnika, czyli do kanału półkolistego tylnego, tam gdzie nie powinny się znajdować. Drażnią w ten sposób receptory odpowiedzialne za  „ustalenie” położenia głowy, a wiec powodują zawroty.

W przypadku tego typu zawrotów głowy terapia jest bardzo szybka i skuteczna i zazwyczaj polega na wykonaniu prostego manewru ułożeniowego głowy pod odpowiednimi kątami, powodującym przemieszczenie się otolitów na swoje miejsce- jest to tak zwany manewr Epleya (film znajdziesz na moim kanale Youtube)

Kręgosłupowe przyczyny zawrotów głowy – kręgosłup szyjny

Drugi powód to napięcie mięśni szyi. Cześć mięśni szyi jest unerwiona przez nerw czaszkowy Dodatkowy – XI, a ten z kolei ten ma pośrednie połączenia z nerwem unerwiający błędnik i ucho. Tutaj  podobnie jak w poprzednim przypadku mogą występować mdłości,natomiast same zawroty pojawiają się bez związku z ruchami głowy.

Trzeci problem to zawroty głowy związane z problemami niestabilności odcinka szyjnego w segmentach C0-1-2. Związane są często z problemem z uszkodzeniem więzadeł skrzydłowatych. Dokładny przypadek terapii takiego pacjenta znajdziecie TUTAJ

Przy naderwaniu więzadeł skrzydłowatych problem będzie wynikał po pierwsze z opisanym powyżej mechanizmem nadmiernego napięcia mięśni szyi, które będą pracować chroniąc uszkodzony segment, a ponieważ będą pracować za siebie i za więzadła, może pojawić się patologiczne napięcie i ucisk na nerw XI.
Drugi mechanizm powstania zawrotów głowy związanych z niestabilnością odcinka szyjnego będzie związany z samom podrażnieniem struktur opon mózgowych a w skrajnych przypadkach nawet rdzenia!
Stabilność więzadeł skrzydłowatych da się łatwo sprawdzić poprzez testy manualna, natomiast bardzo często nic nie wychodzi w badaniach obrazowych, dlatego, że te wykonywane są w pozycji statycznej. W USA wykonuje się badania Digital Motion X-ray (DMX) które polegają na nakręceniu „filmu” rentgenowskiego. U nas bardzo często wysyłam pacjentów na badania MRI albo badania celowane na ząb obrotnika, ale u połowy osób u których palpacyjnie czuć niestabilność więzadeł skrzydłowatych badania obrazowe nie wykazują nieprawidłowości.

Psychosomatyczne przyczyny zawrotów głowy

Warto też, może z lekkim przymrużeniem oka, spojrzeć na zawroty pod kątem psychosomatycznym.

Wracając do pierwszego zdania artykułu -„pacjenci mają strach i niepewność związaną z chodem czy wykonaniem ruchu”.  Psychosomatycznie zawroty „zatrzymują” Cie przed pójściem dalej, lub przed poruszaniem się -ruch, zarówno ten biomechaniczny jak i „ruch życiowy” w sensie postępowania, traktowany jest podświadomie jako niebezpieczeństwo „jest mi dobrze tak jak jest, boję się co przyniesie zmiana”
Co to znaczy i jak to rozumieć pod kątem sytuacji życiowych? Na przykład od dawna szef Cię mobbinguje, czujesz mocną potrzebę zmiany pracy, ale dalej nic w tym kierunku nie zmieniasz. Albo chcesz odejść od partnera bo czujesz się nieszczesliwy/a, ale wymyślasz powody żeby zostać „dla dobra dzieci”, ze strachu przed samotnością itd. – boisz się zmiany.
Zawroty świadczą o  wewnętrznym konflikcie – powinniśmy pójść dalej, bo coś nam nie służy,  ale zostajemy bo boimy się zmiany.

Terapia zawrotów głowy Warszawa

Jeśli masz problem z zawrotami głowy zapraszam na terapię.
Gabinet Anszczak Terapia
Warszawa, ul. Krasińskiego 16/113

Przypadek kliniczny – niezdiagnozowane zawroty głowy z zaleceniem psychotropów

Aktywny triathlonista zgłosił się do mnie na wizytę z problemem wirowania i zawrotów głowy.

Przez 1,5 roku diagnozował to u lekarzy, ale w badaniach obrazowych nic nie wychodziło. Ani błędnik, ani (teoretycznie) odcinek szyjny. Żadna diagnoza nie została postawiona, natomiast zalecenia jakie dostał od lekarzy to propozycja włączenia leczenia środkami psychotropowymi, bo według lekarzy problem miał być rzekomo natury psychosomatycznej.  ⠀

Problem zawrotów był o tyle palący, bo uniemożliwiał nie tylko treningi (wyobraźcie sobie zawroty głowy podczas pływania), jaki i przy codziennym funkcjonowaniu, pacjent relacjonował, że  „non stop czuję niestabilną podłogę i wiruje mi”. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Po wnikliwym wywiadzie wiedziałam w którym kierunku to zmierza. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Testy manualne wykazały niestabilność górnego odcinka szyjnego wraz z uszkodzeniem więzadła skrzydłowatego – bardzo ważnej struktury, której uszkodzenie nie wychodzi w żadnych badaniach obrazowych, natomiast sprawny terapeuta bez problemu jest w stanie zbadać tą patologię manualnie. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Po dwóch terapiach częstotliwość występowania zawrotów głowy spadła z poziomu – „kręci mi się niemal cały czas” do poziomu – „w tym tygodniu zakręciło mi się tylko raz po treningu”. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Przerażający jest fakt, że wielu pacjentów nie trafia do odpowiednich terapeutów i zapewne kończą na psychotropach. Prowadziłam już kilku pacjentów z podobnym problemem i właśnie takimi zaleceniami…⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Niestety problemy niestabilnościowe górnego odcinka szyjnego często traktowane są w ten sposób – bo diagnostyka obrazowa nic nie pokazuje, a mało kto bada manualnie. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Całe szczęście udało się szybko zadziałać!⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Dla mnie najważniejsze jest że pacjent przychodzi przeszczęśliwy, bo od roku bał się jakiejkolwiek aktywności a teraz może znów wrócić do pływania na otwartych wodach i normalnych treningów.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Chodzenie w japonkach i klapkach jest szkodliwe, pomyśl dlaczego?

Gdy tylko pojawia się więcej słońca większość z nas nie może się doczekać, żeby zrzucić ciężkie, szunrowane buty i wskoczyć w lekkie przewiewne sandały, klapki lub japonki. I o ile jestem gorącą fanką tych pierwszych, to jeśli chodzi o klapki i japonki – uwierzcie mi – dla stopy buty te stanowią takie samo obciążenie jak owiane zła sławą szpilki. Miłośnicy klapek często przytaczają argument, że buty są przewiewne i lekkie, jednak nie zdają sobie sprawy z jakim ryzykiem wiąże się chodzenie w butach, które nie mają jakichkolwiek zapiętków czy pasków na pięcie, a chodzenie w nich to dla stopy ogromny wysiłek – przede wszystkim musimy przytrzymać paluchami obuwie,  aby nam nie spadło. Zmienia też cały wzorzec chodu, a więc może możne powodować bóle stawów skokowych, kolan, bioder i przyczyniać się do kontuzji stóp. Dużo bardziej zdrowe jest chodzenie boso o czym pisałam tu -> Chodzenie boso

 

Dlaczego chodzenie w japonkach i klapkach jest szkodliwe?

Podczas chodzenie w obuwiu sznurowanym lub posiadającym paski mięśnie stopy i łydki zajmują się tym czym powinny, czyli prawidłowym ustawieniem podczas podparcia i prawidłową propulsją, czyli przetaczaniem podczas odrywania stopy od ziemi. W butach pozbawionych pięty stopa musi pracować nad utrzymaniem buta na stopie – napinają się mięśnie krótkie stopy – gównie zginacze, zmienia się też sposób stawiania stopy na ziemi, wobec czego silniej pracują mięśnie łydek i stóp.
Chodzenie w klapkach i japonkach może powodować:
Bóle stóp
Bóle łydek i Bóle bioder (ciągniemy stopę, zamiast jej przetaczać, co powoduje wzmożony i nienaturalny ruch i pracę mięśni całej kończyny)
Zapalenie rozcięgna podeszwowego
Może przyczynić się do pogłębiania haluksów

 

Zawsze wybierając buty, nie tylko sandały, zwróćmy przede wszystkim uwagę na wygodę a nie wygląd. Aby buty nie uwierały i nie ocierały stopy. Bo jeśli mamy obtartą piętę, to zaczynamy podświadomie inaczej ustawiać stopę, tak aby nie bolało i będziemy szli na przykład obciążając samo przedstopie lub bok stopy. O ile przy przejściu 100-200 m nie będzie problemu, to po przejściu kilometra możemy nabawić się stanu zapalnego ścięgien. Japonki mogą być dobrym rozwiązaniem na basenie, gdzie do przejścia mamy 50 metrów, ale już nie na ulicę czy plażę

Absolutnie unikajcie klapeczek na obcasie i ciężkich masywnych japonek – w tym nie da się w ogóle chodzić – w pierwszym przypadku nie dość, że stopa jest ustawiona na śródstopiu, to dodatkowo brakuje stabilizacji na pięcie. w takim bucie nie da się chodzić w ogóle! W przypadku masywnych japonek – palce muszą pracować jeszcze bardziej niż w normalnych japonkach – problem przeciążenia struktur więzadłowych i mięśni mamy murowany.

Jeśli jesteśmy na piaszczystej plaży wybierajmy chodzenie boso, to doskonały trening dla stóp – więcej o chodzeniu boso przeczytasz TU

 

Rehabilitacja po operacji stabilizacji odcinka lędźwiowego – co można, czego nie?

W niektórych przypadkach operacja stabilizacji kręgosłupa lędźwiowego to jedyne wyjście przy dużych problemach dyskopatycznych związanych dodatkowo z kręgozmykiem.
Stanom po operacji często towarzyszy duży strach, związany z pamięcią bólu przedoperacyjnego i obawą, „żeby nie zepsuć stanu po operacji”. U moich Pacjentów często zauważam bardzo duże obawy przed ruchem i znaczne usztywnienie tułowia – nawet u Pacjentów, którzy trafiają do mnie po 2 miesiącach po operacji. Więc główne pytanie Pacjentów brzmi zawsze – co mogę a czego nie mogę robić po operacji; czy w ogóle i kiedy mogę zacząć aktywność fizyczną?

Tak na prawdę, okres po operacji powinniśmy podzielić na kilka etapów:

ETAP 1 po operacji kręgosłupa lędźwiowego

Etap pierwszy to okres od operacji do 8 tygodnia po. Jest to okres kluczowy, kiedy dochodzi do gojenia się i przebudowy tkanki kostnej wokół stabilizacji, mocowania implantów.

Na co należy zwrócić szczególną uwagę w tym okresie? Jest to, jak już wspomniałam przede wszystkim okres który w znacznym stopniu determinuje gojenie i do okresu 8 tygodnia należy ściśle przestrzegać zakazu zginania tułowia, pochylania się i rotacji, aby tkanka kostna wokół implantów prawidłowo się goiła

Tak naprawdę rehabilitacja powinna rozpocząć się już w pierwszej dobie po operacji. Będą to rzeczy podstawowe jak pionizacja, nauka prawidłowego wstawania z łóżka i siadania i instruktaż postępowania w domu.

Gorset stabilizujący należy nosić do 8 -10 tygodnia, w zależności od zaleceń lekarza i własnych odczuć.

Jeśli w dalszym ciągu masz parestezje lub mrowienie, nie martw się, ale skonsultuj to z fizjoterapeutą. Czasami po operacji jest to normalna sprawa i nerw potrzebuje czasu na regenerację. Może też zdarzyć się tak, że pojawia się odczucia pieczenia w kończynach miejscowe albo wędrujące, których wcześniej nie było – dzieje się tak czasami ze względu na podrażnienie struktur układu nerwowego podczas operacji, albo poprzez napięcia powięziowe związane z aktywacją punktów spustowych w mięśniach lub ciągnięcia struktur powięziowych z okolicy blizny. Dobry terapeuta powinien sprawdzić czy problem pochodzi ze struktur nerwowych czy mięśniowo-powięziowych i w zależności od problemu wykonać odpowiednią terapię.

Jeśli miałeś niedowłady, które w dalszym ciągu się utrzymują, powinieneś codziennie wykonywać ćwiczenia neurorozwojowe nastawione na powrót funkcji kończyny i chodu (najlepiej pod kontrolą fizjoterapeuty, są to specjalistyczne ćwiczenia dobierane zawsze pod kątem twojego problemu). Niestety wymaga to czasu i cierpliwości – układ nerwowy potrzebuje czasu na regenerację, więc powrót siły w kończynach może trwać nawet 4-6 miesięcy.

Zabiegi fizjoterapeutyczne, które powinieneś mieć wykonywane w tym okresie to przede wszystkim rozluźnienie tkanek miękkich, delikatne ćwiczenia rozluźniające biodra i miednicę, mobilizacja blizny (wprowadzana jest w momencie, gdy blizna jest zagojona), wprowadzanie napięć stabilizujących miednicę i kręgosłup.
Procesy gojenia mogą być wspomagane zabiegami fizykoterapeutycznymi (pole magnetyczne, laser, prądy interferencyjne)

Siedzenie po operacji stabilizacji

Pozycję siedzenia należy wprowadzać bardzo powoli. Przez pierwsze 2 tygodnie nie należy siedzieć w ogóle a w przypadkach gdy jest to konieczne – jak transport ze szpitala do domu – ustawić fotel pasażera pod kątem pozycji półleżącej. Następnie stopniowo można wydłużać czas siedzenia – ale tylko na okres posiłków – 5 minut dziennie, stopniowo zwiększając do 20 minut w okresie 8 tygodnia po operacji.

Pozycja podczas snu i wstawanie z pozycji leżenia po operacji

Sen jest kluczową częścią procesu uzdrawiania. Ale musisz przestrzegać odpowiednich pozycji snu, aby chronić kręgosłup. Jeśli śpisz na plecach, włóż poduszkę pod głowę i kolana. Jeżeli wolisz spać na boku, umieść poduszkę między kolanami. Kiedy wstajesz z łóżka, wykonuj to w następujący sposób -Zegnij kolana, przeturlaj się na bok (tułów sztywno razem z miednicą), a następnie odepchnij tułów rękoma do siadu, jednocześnie opuszczając nogi poza leżankę. Codziennie rób drzemki przed obiadem lub kolacją. To pomaga Twojemu organizmowi w leczeniu i regeneracji.

Schylanie i czynności dnia codziennego po operacji kręgosłupa lędźwiowego:

Jak już wspomniałam przez pierwszych 8 tygodni po operacji należy bezwzględnie przestrzegać zakazu schylania. Przy czynnościach takich jak mycie zębów w pierwszych dniach należy korzystać z kubka do mycia zębów. Wypluwając pianę należy wypluć ją do kubka, po tygodniu, dwóch, podczas mycia zębów należy oprzeć drugą rękę o ścianę stabilizując tułów.
Prysznic bierzemy na stojąco, w przypadku kobiet głowę myjemy również w pozycji stania, bez pochylania i zginania szyi.
Zakładanie  butów należy wykonywać na siedząco, kładąc stopę na przeciwne kolano.
Chodzenie jest jak najbardziej wskazane a dystans powinien być zwiększany z dnia na dzień, na tyle na ile pozwala na to samopoczucie i komfort.

Unikaj prowadzenia pojazdu przez 8 tygodni po operacji lub dłużej, jeśli występuje znaczna utrata funkcji lub odczucia w jednej lub obu nogach / stopach. Powinieneś być w stanie wygodnie siedzieć w pozycji kierowcy, prowadzić, obracać się, aby spojrzeć w lustro i mieć 100% czas reakcji na zatrzymanie awaryjne. Do 12 tygodnia nie powinieneś siedzieć za kółkiem dłużnej niż 30-45 minut dziennie.

Przez pierwsze 8 tygodni podnosić tylko do 1 kg (½ pełnego czajnika), a następnie powoli zwiększać obciążenia,

Aktywność seksualna, czyli seks po operacji kręgosłupa

Zaleca się, aby nie angażować się w aktywność seksualną przez pierwsze dwa do sześciu tygodni po operacji.

Przyjmij początkowo bardziej pasywną rolę. Dla mężczyzn najlepszą pozycją jest leżenie na plecach, dla kobiet pozycja na plecach (mężczyzna opiera się na rękach, tak aby nie kłaść się ciężarem ciała na partnerce), lub na jeźdźca. Również pozycje boczne są wskazane, bo nie wywierają znacznych obciążeń na kręgosłup.

Staraj się trzymać kręgosłup prosto i unikać gwałtownych ruchów miednicą i skrętów tułowia. I przede wszystkim wolno i ostrożnie. Porozmawiaj o tym ze swoim partnerem, jeśli masz obawy.

Etap II – 8-12 tydzień po zabiegu:

W tym okresie powinieneś zacząć powoli wracać do normalnych aktywności: możesz coraz bardziej wydłużać czas siedzenia (o ile na prawdę musisz, siedzenie nigdy nie jest korzystne dla kręgosłupa), jeździć samochodem. Na zajęciach fizjoterapii powinieneś mieć ćwiczenia stopniowo zwiększające ruchomość kręgosłupa, wzmacniające mięśnie stabilizujące kręgosłup i rozluźniające partie przykurczone i objęte restrykcjami.

Etap 3 – 12-18 tydzień po zabiegu

Cóż, po 3-4 miesiącach najczęściej kończy się błogi okres zwolnienia lekarskiego. Powinieneś coraz swobodniej poruszać się. zaawansowana rehabilitacja umożliwiająca powrót do pracy zawodowej obejmująca dalsze ćwiczenia wzmacniające i uelastyczniające gorset mięśniowy, trening postawy, inicjowanie pozycji zgięciowych, stabilizacja tułowia i prawidłowego ustawienia miednicy.

Aktywność fizyczna po operacji stabilizacji kręgosłupa:

Jak już wspomniałam, lekkie ćwiczenia powinny być wykonywane od 6-8 tygodnia po operacji, po 12 tygodniu rozpoczynamy intensywniejsze zajęcia.
Przy prawidłowo prowadzonej rehabilitacji po ok 4-6 miesiącach można wrócić do mało obciążających, rekreacyjnych aktywności fizycznych jak pilates, basen (najbardziej wskazane jest pływanie grzbietem. Jeśli dobrze pływasz kraulem i żabką, również nie powinieneś rezygnować z tych styli, badania mówią,  że obciążenie na kręgosłup nie jest większe niż przy siedzeniu –  więcej o pływaniu przy problemach z kręgosłupem – pod tym linkiem), jazda na rowerze (najlepszy jest rower miejski, przy rowerach górskich czy szosowych ustawienie kręgosłupa jest w zgięciu, czyli bardzo niekorzystne i obciążające) czy lekkie bieganie.
Po roku, po odpowiednim przygotowaniu można wrócić do normalnej aktywności – biegania, gier drużynowych czy  zajęć fitness.
To na co trzeba uważać to gwałtowne podskoki – skoro została zrobiona stabilizacja to nasz kręgosłup był po prostu niestabilny – wynika to z budowy stawów i napięcia więzadeł, a więc takie zajęcia jak skakanie na trampolinach, zajęcia fitness z intensywnymi podskokami itp, będą szkodzić na segmenty kręgosłupa ponad stabilizacją i są zdecydowanie nie zalecane!

Po powrocie do pracy warto co jakiś czas odwiedzać fizjoterapeutę, aby porozluźniać mięśnie i skontrolować ćwiczenia. Ponieważ masz 2 lub 3 segmenty unieruchomione, segmenty powyżej przejmują stopnie ruchomości z segmentów które zostały unieruchomione, a więc będą bardziej podatne na przeciążenia. U niektórych pacjentów wykonywana jest także odtworzenie lordozy, przez odpowiednie dogięcie prętów stabilizujących, więc cały układ mięśniowy będzie się dostosowywał to nowej „lordozy”, co może trwać nawet do 3 lat.
Warto poddawać swój kręgosłup „regularnym przeglądom i serwisom fizjoterapeutycznym”, aby problemy bólowe więcej się nie pojawiały.

Obejrzyj również mój film na Youtube!