Migrena czy napięciowy ból głowy?

Czy to na pewno migrena?

Bóle głowy mogą mieć różne przyczyny i objawy, a ich rozpoznanie często bywa trudne. W codziennej praktyce najczęściej spotykamy trzy typy: migreny, napięciowe bóle głowy i bóle pochodzenia szyjnego.

Badania pokazują, że u osób ze zmianami zwyrodnieniowymi w odcinku szyjnym ryzyko wystąpienia migren wzrasta nawet dwukrotnie, a charakter bólu potrafi zmieniać się w ciągu życia. Dlatego tak ważne jest prawidłowe rozróżnienie typu bólu głowy i dobranie właściwej terapii.

---

Typy bólów głowy

1. Bóle pochodzenia szyjnego

• zwykle jednostronne lub dwustronne ze stałą stroną dominującą,
• mogą obejmować całą półkulę lub tylko skroń/czoło,
• nasilają się w ciągu dnia przy obciążeniach szyi,
• często związane z niestabilnością górnych segmentów odcinka szyjnego, nawet jeśli badania obrazowe są prawidłowe.

2. Migrena

• pulsujący ból, najczęściej jednostronny, ale czasem obustronny,
• może zmieniać stronę w kolejnych epizodach,
• często poprzedzona aurą wzrokową,
• towarzyszy jej nadwrażliwość na światło i dźwięki.

3. Napięciowe bóle głowy

• tępe, symetryczne, globalne,
• związane z przewlekłym napięciem mięśniowym i stresem,
• częściej występują u osób z depresją i przewlekłym wyczerpaniem psychicznym,
• mają silny komponent stresu współczulnego.

---

Migrena a dieta

Migrena to złożone schorzenie, a diagnoza opiera się głównie na wykluczeniu innych przyczyn bólu. Coraz więcej badań wskazuje jednak, że dieta odgrywa kluczową rolę w jej powstawaniu.

Najczęstsze „triggery” migren:

• produkty bogate w histaminę, tyraminę i inne aminy biogenne,
• żywność zwiększająca wydzielanie histaminy,
• produkty blokujące enzym DAO (odpowiedzialny za jej rozkład),
• dodatki do żywności: aspartam, azotany, glutaminian sodu.

Najczęściej winowajcami są: sery długodojrzewające, kiszonki i wędliny wysokoprzetworzone – ich eliminacja z diety często przynosi poprawę.

---

Mechanizmy powstawania migren

Przyczyna migren nie jest do końca poznana. Istnieje kilka teorii: naczyniowa, neurogenna, biochemiczna, zapalna i ośrodkowa. Wspólnym mianownikiem są zaburzenia w napięciu i reakcji ściany naczyń krwionośnych.

Dużą rolę odgrywa nerw trójdzielny – jego nadmierna aktywność powoduje uwalnianie neuropeptydów (m.in. CGRP, substancji P), które odpowiadają za stan zapalny i ból. Dodatkowo, drogi nerwowe górnego odcinka szyjnego łączą się z nerwem trójdzielnym, dlatego zaburzenia w obrębie szyi mogą prowokować napady migrenowe.

---

Jak pomaga akupunktura i terapia manualna?

Akupunktura na bóle głowy

Akupunktura, metoda medycyny chińskiej, działa regulująco na układ nerwowy i krążenie. Badania kliniczne pokazują, że regularne sesje:

• zmniejszają częstotliwość i natężenie migren,
• łagodzą napięciowe bóle głowy,
• obniżają potrzebę stosowania leków przeciwbólowych.

Terapia manualna i autoterapia

Terapia manualna przywraca równowagę w odcinku szyjnym i zmniejsza napięcia mięśni.
Jako autoterapię możesz zastosować:

• delikatny masaż w okolicy brwi, kości jarzmowej i żuchwy (okolice ujścia nerwu trójdzielnego),
• rozluźnianie karku i barków,
• regularne przerwy od pracy siedzącej.

---

Holistyczne podejście

Najlepsze efekty przynosi połączenie akupunktury, terapii manualnej i zmian w diecie. Takie podejście pozwala nie tylko zmniejszyć objawy, ale także działa na przyczynę bólów głowy.

👉 Jeśli zmagasz się z migrenami czy napięciowymi bólami głowy, zapraszam na sesję akupunktury i holistycznej terapii. Wspólnie dobierzemy metody, które przyniosą Ci realną ulgę.

Bardzo często mamy pytają mnie: „Czy warto masować stópki dziecka? Czy taki masaż rzeczywiście działa?”
Odpowiedź jest prosta: tak, masaż stóp działa cudownie – i to zarówno z perspektywy medycyny zachodniej, jak i chińskiej.

Dotyk to pierwszy język miłości i bezpieczeństwa. Delikatny masaż stópek nie tylko wycisza układ nerwowy i pomaga zasnąć, ale także wspiera odporność, trawienie i emocjonalny rozwój dziecka. W tradycyjnej medycynie chińskiej stopy kryją w sobie ważne punkty akupresurowe, które wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.

---

Masaż stóp a trawienie u dzieci

Wewnętrzny brzeg stopy – od palucha do pięty – odpowiada za układ trawienny i przebiega tędy kanał Śledziony, narządu odpowiedzialnego za trawienie pokarmów
👉 Masując ten obszar, wspierasz Śledzionę i Żołądek (wg TCM), a w praktyce łagodzisz wzdęcia, kolki i problemy z apetytem.

To prosty sposób, aby układ pokarmowy dziecka pracował spokojniej i efektywniej.

---

Masaż stóp na odporność – naturalne wsparcie organizmu

Na zewnętrznej stronie stopy przebiega kanał Pęcherza Moczowego. W tradycyjnej medycynie chińskiej jest on ściśle powiązany z odpornością.
👉 Masując stopę od małego palca w stronę pięty, wspierasz naturalne siły obronne organizmu.

To świetny rytuał na wieczór – szczególnie w okresach, kiedy dzieci częściej łapią infekcje.

---

Co na stres i lęki nocne u dzieci? Masaż i akupresura

Na podeszwie stopy znajduje się punkt Nerka 1 (Yongquan). Jego masaż działa uspokajająco, przeciwlękowo i „uziemiająco”.
👉 Warto go stosować u dzieci, które mają trudności z zasypianiem, wybudzają się w nocy lub przeżywają lęki nocne.

To naturalna alternatywa dla suplementów czy syropów na sen – bezpieczna, skuteczna i wspierająca emocjonalną równowagę dziecka.

---

Masaż tuina dla dzieci – coś więcej niż masaż stópek

To, co przedstawiłam powyżej, to proste techniki, oparte na punktach refleksologicznych, akupunkturowych i technikach masażu fizjoterapeutycznego, które możesz wprowadzić w domu. Ale być może nie wiesz, że w medycynie chińskiej istnieje cała metoda terapii dzieci poprzez dotyk – masaż tuina.

👉 To specjalny masaż pediatryczny, stosowany od pierwszych dni życia do około 6. roku życia.
👉 Jest łagodny, a jednocześnie niezwykle skuteczny.
👉 Wspiera dzieci w problemach takich jak: kolki, obniżona odporność, infekcje, gorączki, problemy ze snem, kaszel czy bóle brzuszka.

Techniki tuina potrafią np. „ściągać gorączkę”, łagodzić kaszel i przyspieszać powrót do zdrowia. W Chinach jest to podstawowa forma wspierania dzieci w medycynie naturalnej – i coraz częściej dociera także do Polski. Jeśli chcesz poczytać więcej o masażu Tuina, zapraszam TUTAJ, bo to techniki które na prawdę działają cuda!

---

Masaż jako budowanie więzi i poczucia bezpieczeństwa

Nie można zapominać, że masaż to także język relacji. Dziecko dotykane w spokojny, czuły sposób czuje się kochane i bezpieczne. To moment bliskości, wyciszenia i bycia razem – tak samo ważny, jak efekty zdrowotne.

---

Tutaj możesz także obejrzeć krótki live o masażu stópek u dzieci, gdzie krok po kroku pokazuję sekwencje masażu:

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Aga Anszczak-Rynio | Fizjo i Medycyna Chińska dla kobiet i mam (@aga.rynio)

🌿 Przygotowałam dla Ciebie grafikę z mapą stópek dziecka i dokładną sekwencją masażu– dzięki niej zobaczysz dokładnie, które miejsca i w jakiej kolejności należy masować.
👉 Pobierz ją, wypełniając poniższy formularz. Wydrukuj, miej zawsze pod ręką i korzystaj w codziennych rytuałach.

POBIERZ TUTAJ

Życzę Ci dużo zdrowia i pięknych chwil bliskości z Twoim dzieckiem 💚

🌀 Zaparcia w medycynie chińskiej – pobierz bezpłatny przewodnik

Zaparcia to dolegliwość, z którą zmaga się coraz więcej kobiet – zwłaszcza po 40. i 50. roku życia. Zmiany hormonalne, przewlekły stres, siedzący tryb życia i tzw. „zdrowa dieta” pełna surowych warzyw i kanapek – wszystko to może prowadzić do zatrzymania naturalnego rytmu jelit.

Medycyna Chińska (TCM) patrzy na zaparcia zupełnie inaczej niż zachodnia. Nie chodzi tylko o to, ile błonnika zjadasz. TCM analizuje przyczynę zaparć głębiej – czy jest to niedobór Yin, niedobór Qi czy może nadmiar gorąca w jelicie grubym.

📘 Co znajdziesz w darmowym e-booku?

Ten przewodnik to esencja mojego 16-letniego doświadczenia pracy z pacjentkami. Znajdziesz w nim:

✅ wyjaśnienie, jak zaparcia rozumiane są w medycynie chińskiej i zachodniej
✅ prosty quiz, który pomoże Ci rozpoznać typ zaparć w TCM
✅ konkretne zalecenia dietetyczne i ziołowe – naturalne leczenie zaparć krok po kroku
✅ różnice między zaparciami typu niedoborowego i nadmiarowego – oraz jak do nich podejść bezpiecznie

To nie kolejna lista „jedz więcej błonnika”. To praktyczne narzędzie, które pomoże Ci zrozumieć jak wspierać wypróżnianie zgodnie z Medycyną Chińską.

🔽 Pobierz e-book

Jeśli temat zaparć i ich leczenia w Medycynie Chińskiej interesuje Cię– lub po prostu próbowałaś już wszystkiego i dalej borykasz się z problemem zaparć, ten materiał jest dla Ciebie.

👉 Kliknij tutaj i pobierz bezpłatnie – niech Twoje jelita odetchną z ulgą.

Szanowni Pacjenci, przez ostatnie trzy lata starałam się utrzymać ceny na stałym poziomie. Ze względu na na rosnące koszty podjęłam decyzję o nieznacznym podniesieniu cen za zabiegi o 20 zł od dnia 1 października. Pacjenci, którzy posiadają na dzień 23.09.2024 rezerwacje w październiku, płacą starą stawkę.

Agnieszka Anszczak-Rynio

Jaki mogą być przyczyny zawrotów głowy, gdy nic nie wychodzi w badaniach?

Bardzo często trafiają do mnie pacjenci, którzy z problemem zawrotów głowy zmagają się od roku lub dłużej. Są zrozpaczeni, bo w badaniach laryngologicznych i obrazowych nic nie wychodzi a objawy uniemożliwiają im normalne funkcjonowanie.

Jeśli dotyczy Cię ten problem, to zapraszam do obejrzenia mojego obszernego filmu na ten temat.

Zapraszam również na terapię, pomogłam już wielu osobom uporać się z tym przykrym problemem.

Film znajdą Państwo POD TYM LINKIEM

Czym jest hipermobilność i jakie są przyczyny hipermobilności?

Hipermobilność to inaczej wiotkość stawowa, obecnie w literaturze fachowej używa się nazwy „łagodny zespół nadmiernej ruchomości stawów” (BJHS). I jest to, jak sama nazwa wskazuje schorzenie polegające na nadmiernej ruchomości stawów.

Dlaczego stawy są hipermobilne i czy jest to proces nabyty czy wrodzone schorzenie?

O ile po urazie czy zerwaniu określony staw może być hipermobilny i mieć zwiększoną ruchomość ze względu na uszkodzenie struktur więzadłowych, to hipermobilność konstytucjonalna związana z BJHS wynika z genetycznych uwarunkowań, jest związana z budową tkanki łącznej. Istnieje także ogólna hipermobilność nabyta, ale wynika ona z nadmiernego obciążenia i rozciągania struktur więzadłowych w młodym wieku (na przykład u osób trenujących gimnastykę czy akrobatykę). Z drugiej strony często dzieci z hipermobilnością wybierają takie sporty jak balet, gimnastyka czy akrobatyka, właśnie ze względu na to że są bardzo elastyczne i dobrze sobie radzą w tych sportach więc w wielu przypadkach ciężko jest stwierdzić, czy hipermobilność dotycząca stawów barkowych czy kolanowych wynika z przeciążenia w wieku młodzieńczym czy z uwarunkowań genetycznych. Hipermobilność może dotyczyć tylko poszczególnych stawów, ale może też występować jako objaw poważnych chorób jak Ehlers-Danloss czy Zespół Marfana.

Jakie są objawy hipermobilności? Jak zbadać i rozpoznać czy mam hipermobilność?

Jakie badania wykonać w celu diagnozy hipermobilności?

Hipermobilności nie da się zbadać tradycyjnymi badaniami obrazowymi jak RTG czy rezonans magnetyczny, aczkolwiek u osób hipermobilnych dużo częściej dochodzi do zmian z występowaniem osteofitów czy kręgozmyków, widocznych na badaniach obrazowych.

Głównym objawem jest przede wszystkim nadmierna ruchomość stawów – najczęściej stawów stóp, dłoni, stawów kręgosłupa (często słychać jak „coś” chrupie lub przeskakuje przy ruchach głowy czy tułowia), mogą występować przeprosty kolan czy stawów łokciowych . Osoby z hipermobilnością bez problemu sięgają do podłogi, kładąc całe dłonie przy jednoczesnym wyproście nóg.

Bóle kręgosłupa u osób hipermobilnych najczęściej pojawiają się po długim przebywaniu w pozycjach statycznych, czyli długim staniu czy siedzeniu, prasowaniu czy zmywaniu, często także powrót do pozycji wyprostowanej po długim schyleniu jest bolesny.
Jeśli chodzi o stawy obwodowe może dochodzić do nawykowych skręceń stawów skokowych, zwichnięć rzepki, czy wywichnięć stawu barkowego. Wszystko będzie zależało od tego które stawy mamy nadruchome.

Najczęściej wykorzystywanym narzędziem do diagnozy hipermobilności jest ocena objawowa według kryterium Brighton. W badaniu tym ocenia się czy pacjent jest w stanie wykonać:

• przeprost w stawie łokciowym > 10°,
• bierne przyciągnięcie kciuka do przedramienia,
• przeprost w stawach śródreczno-palcowych dłoni > 90°,
• przeprost w stawie kolanowym >10°,
• położenie dłoni płasko na podłodze podczas skłonu w przód przy wyprostowanych kolanach

Za każdą możliwość wykonania powyższych ruchów zapisuje się 1 punkt (oddzielnie dla prawej i oddzielnie dla lewej strony). Jeśli mamy 4 punkty (czyli na przykład mamy przeprosty w stawach śródręczno-palcowych i biernie przyciągamy kciuk do przedramienia w obu rękach = 4 punkty), to jest to podstawa do diagnozy hipermobilności.

Oprócz tego testu wykorzystuje się tzw. kryteria duże i kryteria małe.

Kryteria duże:

•   4 lub więcej z 9 pkt skali Brightona
•  ból w obrębie minimum 4 stawów utrzymujący się powyżej 3 miesięcy.

Kryteria małe:

• 1–3 pkt w skali Brightona
• ból 1–3 stawów lub ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej – trwające od co najmniej trzech miesięcy, zmiany zwyrodnieniowe w obrębie kręgosłupa lub kręgozmyk,
• zwichnięcie lub podwichnięcie w obrębie co najmniej jednym stawie lub nawykowe zwichnięcia jednego stawu
• objawy reumatyczne w obrębie tkanek miękkich trwające minimum trzy miesiące
• budowa ciała podobna do obserwowanej w zespole Marfana
• zmiany w obrębie budowy skóry (nadmierne rozstępy i rozciągliwość, cienka skóra, zanikowe blizny),
• objawy oczne: opadające powieki lub krótkowzroczność, lub antymongoidalne ustawienie szpar powiekowych, 
• żylaki, przepukliny, lub wypadanie macicy/odbytnicy. 

Diagnozę stawia się w przypadku obecności 2 kryteriów dużych lub 1 dużego i 2 małych, lub 4 kryteriów małych.

Jak wygląda terapia i fizjoterapia u osób hipermobilnych? Jak ćwiczyć mając hipermobilność? Czy z hipermobilnością można ćwiczyć na siłowni lub ćwiczyć jogę?

Ze względu na genetyczne uwarunkowanie terapia polega na działaniu objawowym. W zależności od tego w jakim stanie jest pacjent – jeśli nie ma problemów bólowych, to podstawą jest wzmacnianie mięśni stabilizujących tułów oraz ćwiczenia propriocepcji, czyli czucia głębokiego. Będą to głównie zajęcia typu pilates, ćwiczenia na przyrządach sensomotorycznych (Bosu, poduszki sensomotoryczne, tzw. „berety”) czy dobrze prowadzona joga, z wyłączeniem elementów rozciągających hipermobilne stawy, która również prowadzi do poprawy propriocepcji i poprawy stabilizacji. Dobrym rozwiązaniem jako uzupełnienie aktywności będzie również basen, jazda na rowerze. czy dobrze dobrane ćwiczenia na siłowni ( z unikaniem dużych, wolnych ciężarów).

W stanach bólowych można zastosować terapię manualną, terapię punktów spustowych czy inne metody manualne. Jako wspomaganie można wykorzystać akupunkturę, która działa zarówno na problemy bólowe związane z hipermobilnoscią stawów, jak i problemy z trawieniem, niskim ciśnieniem krwi, reakcjami ortostatycznymi czy bólami głowy, które często towarzyszą BJHS

Jeśli ze względu na hipermobilność dochodzi do przeciążeń i stanów zapalnych należy rozważyć leczenie farmakologiczne, w skrajnych przypadkach leczenie w poradni terapii bólu przewlekłego.

Leczenie i fizjoterapia hipermobilności i wiotkości stawów oraz zespołu Ehlersa-Danlosa w Waszawie

Od lat specjalizuję się w prowadzeniu pacjentów z hipermobilnością w moim gabinecie na Żoliborzu w Warszawie. Prowadzę także fizjoterapię u pacjentów z zespołem Ehlersa-Danlosa.
Zapraszam na wizytę,

Agnieszka Anszczak-Rynio

Fizjoterapia zespołu cieśni nadgarstka jest bardzo skuteczną metodą pozbycia się tej nieprzyjemnej dolegliwości. W naszym gabinecie w Warszawie na Żoliborzu od wielu lat skutecznie pomagamy pacjentom z drętwieniem i mrowieniem rąk w powrocie do pełnej sprawności i funkcjonowania bez bólu i drętwienia rąk.

Dlaczego powstaje zespół cieśni nadgarstka?

Zespół cieśni nadgarstka (carpal tunnel syndrom) to zespół objawów polegających na drętwieniu i mrowieniu palców dłoni (kciuka, wskazującego i połowy środkowego) najczęściej w nocy lub rano, oraz po ustawieniu ręki w bezruchu w jednej pozycji. Często występuje u osób pracujących długo przy komputerze, czy osób wykonujących prace manualne (np. fryzjerów). Ze względu na niedokrwienie nerwu pojawia się charakterystyczny objaw drętwienia i mrowienia oraz bólu

Przyczyny drętwienia rąk i zespołu cieśni nadgarstka.

Najłatwiej wyobrazić sobie, że nerw jest jak szlauch z wodą. Kran, czyli miejsce gdzie nerw wychodzi z rdzenia kręgowego znajduje się w odcinku szyjnym. Dalej na przebiegu naszego nerwu mamy wiele struktur przez które nasz „szlauch” może być uciśnięty – kręgosłup szyjny i mięśnie szyi, mięśnie ramienia i przedramienia, niewłaściwa postawa, poprzez którą nasz nerw jest nadmiernie rozciągany czy uciskany. Więc bardzo często problem drętwienia określany jako zespół cieśni nadgarstka jest problemem ucisku , niedokrwienia i napięcia nerwu na całym jego przebiegu a nie tylko na poziomie nadgarstka. I jeśli nasz nerw jest uciskany w kilku miejscach i ma ograniczony dopływ krwi, to efektem będzie zmniejszona przepustowość na jego końcu, czyli o obrębie nadgarstka i palców

Oprócz ucisku nerwu przez wyżej wymienione struktury, na obraz objawów cieśni nadgarstka bardzo często nakłada się niskie ciśnienie krwi (cienienie jest zbyt słabe aby dotrzeć do małych naczynek w nerwie i to właśnie z tego powodu powstaje odczucie drętwienia, mrowienia i ból)

Metody leczenia cieśni nadgarstka

Najskuteczniejsze działanie polega na fizjoterapii dostosowanej indywidualnie do danego przypadku. Najczęściej drętwienie powoduje kompresja nerwu na kilku poziomach, a nie tylko na poziomie kanału nadgarstka.

Terapia polega na rozluźnieniu tkanek w obrębie całego przebiegu nerwu, poprawie jego ślizgu i ruchomości wobec otaczających go tkanek, a także mobilizacji struktur kostnych (kręgi, obojczyk, kości przedramienia i kości nadgarstka)

Jeśli cieśń występuje obustronnie, warto przyjrzeć się, czy przyczyną nie są inne choroby – na przykład amyloidoza czy inne choroby przebiegające z degeneracją nerwów.

Operacja przecięcia troczków w obrębie nadgarstka powinna być wykonana ostatecznie, jeśli fizjoterapia nie przynosi spodziewanych efektów, co jednak zdarza się stosunkowo rzadko,

Rehabilitacja ostrogi piętowej Warszawa

Aby skutecznie pozbyć się bólu, fizjoterapia ostrogi piętowej powinna opierać się na dokładnej diagnostyce przyczyny jej powstania i indywidualnie dobranej terapii. Ostrogą bardzo często nazywa się zespół wszelkich objawów bólowych w okolicach pięty, bez znaczenia czy charakterystyczna narośl kostna występuje na zdjęciu RTG czy nie. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Ostrogi są widoczne na zdjęciach RTG u około 50% pacjentów z problemami w obrębie pięty, natomiast 20% posiadających je na RTG nigdy nie odczuwała z tego powodu żadnego bólu. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
To co najczęściej nazywamy”ostrogą” to zazwyczaj zapalenie rozcięgna podeszwowego lub kaletki ścięgna Achillesa. Jeśli obejrzycie zdjęcia RTG ostrogi , to zobaczycie, że ostroga wyrasta równolegle do płaszczyzny podeszwy stopy, więc nie ma możliwości żeby uciskała czy przebijała tkanki, jak to często wyobrażają sobie pacjenci. ⠀⠀⠀⠀

Dlaczego ostroga piętowa boli?

Ból pięty wynika przeciążenia tkanek miękkich tej okolicy. Zwiększone napięcie mięśni łydki transferuje się na ścięgno Achillesa i tu uciska kaletkę lub zwiększa napięcie w powięzi podeszwowej. Sama ostroga jest efektem długotrwałego zwiększonego napięcia w okolicy. Fizjologicznie kość nadbudowuje się w okolicach zwiększonego ciśnienie i obciążenia przez tkanki otaczające, a to czy wystąpi ból czy nie zależy od zdolności adaptacyjnych organizmu. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Kluczem jest prawidłowa diagnoza, polegająca nie tylko na badaniu RTG, ale głównie na badaniu manualnym, ocenie postawy i balansu ciała i wywiadzie klinicznym. Charakterystycznym objawem ostrogi piętowej jest ból – głównie rano i po długim siedzeniu. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Terapia ostrogi piętowej

⠀
Najskuteczniejszą metodą, aby wyleczyć ostrogę piętową jest oddziaływanie holistyczne i znalezienie przyczyny bólu. Często jest to dysbalans mięśni, słabe mięśnie pośladkowe i grupa kulszowo-goleniowa czy wada postawy. Fizjoterapia, zabiegi i ćwiczenia przy problemie ostrogi piętowej powinny być więc zawsze dobrane indywidualnie. Najskuteczniejsza terapia to terapia manualna, połączona z zabiegami przeciwzapalnymi oraz delikatnym stretchingiem i ćwiczeniami wzmacniającymi określone grupy mięśniowe. Świetne efekty daje też igłoterapia/suche igłowanie (dry needling) oraz akupunktura, jako metody wspomagające. ⠀⠀⠀

Jeśli masz bóle z powodu ostrogi piętowej, zapraszam na terapię do mojego gabinetu mieszczącego się w Warszawie na Żoliborzu.

mgr Agnieszka Anszczak-Rynio

⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀